Etyka terapii genowej człowieka

Istnieje obszerna debata na temat nauki, etyki i polityki publicznej w zakresie terapii genowej u ludzi. Zanurzeni w tej literaturze, Walters i Palmer są współautorami książki w czołówce tematu. Korzystając z dobrych ilustracji i szkiców, w jasny sposób wyjaśniają naukowe i medyczne podstawy oraz kwestie etyczne. Jakość książki wynika po części z przewodnictwa Waltersa grupy roboczej ds. Terapii genami ludzkimi, która powstała w 1984 r. Jako ramię Komitetu Doradczego ds. Rekombinacji DNA w National Institutes of Health (NIH). Do roku 1996, kiedy dyrektor NIH zmienił autorytet komitetu, publicznie dokonał przeglądu wszystkich amerykańskich prób terapii genowej. Palmer, praktykujący adwokat z podyplomowym szkoleniem z zakresu etyki medycznej, ma imponującą wiedzę o technicznych i naukowych aspektach tej dziedziny. We wstępie autorzy przypominają Davida (1971-1984), chłopca z ciężkim, złożonym niedoborem odporności, który żył w ochronnej bańce aż do dwóch tygodni przed śmiercią. Przypadek Davida wskazuje na wielkość ludzkiego cierpienia, które może być spowodowane dziedzicznością. W społeczeństwach uprzemysłowionych około jedna czwarta hospitalizowanych dzieci ma zaburzenia dziedziczne.
Rozdział 1, elementarz dotyczący genów i dziedziczenia, pomoże ogólnemu czytelnikowi i przejdzie do zbiórki z biologami. Rozdział 2 wyjaśnia terapię genową z udziałem komórek somatycznych i śledzi historię pierwszych 100 protokołów zatwierdzonych przez Komitet Doradczy ds. Rekombinacji DNA (1990-1995). Rozdział 3 analizuje etyczne argumenty za i przeciw eksperymentom z linii germinalnej. Autorzy odpowiadają na zarzuty uzasadnionymi i logicznymi argumentami, z wyjątkiem sytuacji, gdy oferują jedynie twierdzenia zamiast etycznych argumentów w obronie badań nad zarodkami. W rozdziale 4 omawiają możliwości inżynierii genetycznej wzmocnienia , genetycznej metody promowania lub wzmacniania cech fizycznych, takich jak wzrost lub waga i moce intelektualne, takie jak pamięć lub inteligencja, oraz zmniejszających się cech moralnych, takich jak agresja. Ten rozdział jest opowiadaniem, które zostanie szeroko antrologizowane i wykorzystane w dyskusjach na temat politycznych implikacji genetyki behawioralnej.
Pięć dodatków stanowi wartość dodaną: rozdział Gelehrtera i Collinsa dotyczący mitozy i mejozy; elementarz na dziedziczeniu mendlowskim z dokumentu opublikowanego przez Office of Technology Assessment; przegląd metod dostarczania genów do komórek; obecnie znany dokument komitetu doradczego Punkty do rozważenia ; oraz artykuł Capecchi o rekombinacji homologicznej lub targetowaniu genu , świętym Graalu wszystkich terapeutów genowych.
Aż do rozdziału 5 książka jest skuteczna ze względu na jej klarowność i przekonujące etyczne uzasadnienie. Chociaż własne poglądy etyczne autorów różnią się pod istotnymi względami, w sercu ich projektu leży wspólny rdzeń etycznego pragmatyzmu, któremu towarzyszy nieustępliwe przestrzeganie idei, że usługi genetyczne powinny być świadczone na zasadzie dobrowolności. Z zasady chętnie przedstawiają najbardziej kontrowersyjne możliwości terapii genowej ogniom temperowania samodoskonalącego się doświadczenia, ale tylko w etosie o najwyższym poszanowaniu wyborów reprodukcyjnych.
Ta książka jest potrzebna, biorąc pod uwagę sentyment w niektórych kręgach, aby potępić i zakazać pierwszych kroków w kierunku terapii genowej związanej z drobnoustrojami lub terapii wzmacniającej
[patrz też: bikalutamid, dekstrometorfan, diklofenak ]
[podobne: embolizacja naczyniaka, endoproteza stawu biodrowego rodzaje, erytrocyty w cytologii ]