Ludzki czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów po chemioterapii indukcyjnej u dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną

Obecne formy terapii mogą wyleczyć ponad 70 procent dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną. Postęp ten jest w dużej mierze spowodowany zintensyfikowanymi schematami chemioterapii indukcyjnej i konsolidacyjnej oraz usprawnieniami w opiece wspomagającej1. Jednak powikłania infekcyjne podczas długotrwałej neutropenii pozostają główną przyczyną zachorowalności i opóźnienia w dostarczaniu leczenia. Czynnik stymulujący kolonię granululocytów (G-CSF) został zastosowany w celu złagodzenia mielosupresji wywołanej przez lek, jako sposób rozwiązania tego problemu.2 G-CSF przyspiesza regenerację komórek szpikowych u dorosłych chorych na raka, którzy otrzymują intensywną chemioterapię 3-14 lub leczenie mieloablacyjne, a następnie przeszczepienie komórek krwiotwórczych.15-18 Niemniej jednak, wpływ leczenia G-CSF na gorączkową neutropenię, udokumentowane infekcje, a hospitalizacja u dorosłych nadal pozostaje niejasna, pomimo licznych randomizowanych badań kontrolowanych placebo.33,9,12,13,15 Wartość G-CSF u dzieci jest jeszcze mniej wyraźna.19-26
W 1991 roku rozpoczęliśmy randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie w celu ustalenia, czy G-CSF odgrywa rolę w leczeniu dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną przy pierwszej remisji. Ponieważ optymalna dawka czynnika wzrostu była nieznana, a nasze wstępne dane sugerowały, że dzieci będą tolerować i mogą skorzystać z wyższych dawek czynników stymulujących wzrost kolonii niż te powszechnie stosowane u dorosłych, 27.28 wybraliśmy stosunkowo wysoką dawkę (10 .g na kilogram masy ciała dziennie podskórnie), aby uniknąć niedostatecznego leczenia. Głównym celem badania była ocena wpływu leczenia G-CSF na występowanie neutropenii z gorączką i wynikającej z tego hospitalizacji u dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną, u których zakończono pełny cykl intensywnej terapii powodującej remisję.
Metody
Pacjenci
Od grudnia 1991 r. Do sierpnia 1994 r. 167 kolejnych pacjentów z nowo zdiagnozowaną ostrą białaczką limfoblastyczną (przedział wiekowy, od 2 miesięcy do 17 lat) zostało zarejestrowanych w badaniu Total Therapy Study XIIIA w szpitalu St. Jude Children s Research Hospital w Memphis w stanie Tennessee. Łącznie 164 pacjentów kwalifikowało się do losowego przydzielenia do leczenia rekombinowanym metionylem G-CSF (filgrastim, Amgen, Thousand Oaks, CA) lub placebo. Trzech pacjentów nie kwalifikowało się do pomocy, jeden z powodu nieprawidłowej diagnozy, a dwóch z powodu niewystarczającej czynności nerek. Badanie zostało zatwierdzone przez instytucjonalną komisję ds. Przeglądu szpitala, z pisemną świadomą zgodą uzyskaną od rodziców pacjentów lub prawnych opiekunów.
Protokół leczenia
164 pacjentów poddano stratyfikacji w zależności od wieku, liczby leukocytów i wskaźnika DNA (stosunek zawartości DNA w komórkach białaczkowych G0 / G1 do poziomu w normalnych diploidalnych komórkach G0 / G1), a następnie losowo przydzielono do otrzymywania zarówno wysokiego, jak i -dodawano metotreksat jako leczenie początkowe.29 Począwszy od 96 godzin po rozpoczęciu leczenia metotreksatem wszyscy pacjenci otrzymywali terapię indukcyjną, składającą się z prednizonu (40 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała dziennie przez cztery tygodnie), winkrystyny (1,5 mg na metr kwadratowy tygodniowo przez cztery tygodnie), asparaginazy (10 000 jednostek na metr kwadratowy trzy razy w tygodniu przez trzy tygodnie), daunorubicyny (25 mg na metr kwadratowy w dniach i 8) i etopozydu i cytarabiny (300 mg na każdy metr kwadratowy w dniach 22, 25 i 29)
[przypisy: dienogest, Enterolcefepim, disulfiram ]
[więcej w: grudki chłonne w gardle, grudki perliste usuwanie, gruźliczak ]