Śmierć wspomagana przez lekarza w praktyce psychiatrycznej w Holandii cd

Pozostali pacjenci byli hospitalizowani w chwili złożenia wniosku: 63 (32 procent) w szpitalach psychiatrycznych, 13 (6 procent) w oddziałach psychiatrycznych w szpitalach ogólnych, a pozostałe 10 (5 procent) w innych instytucjach, takich jak domy opieki. Spośród 202 pacjentów, 129 (64 procent) odrzuciło pozostałe opcje leczenia psychiatrycznego: leki (63 procent), psychoterapia (63 procent), terapia elektrowstrząsami (20 procent) oraz leczenie szpitalne lub dzienne (16 procent). Według respondentów chęć śmierci utrzymywała się na 135 z 194 pacjentów (70 procent), a 172 z 200 (86 procent) zażądało pomocy w samobójstwie bez presji ze strony innych. Ciśnienie ze strony innych zostało wymienione przez 28 respondentów; dla 9 z 12 pacjentów, dla których takie informacje były dostępne, krewni pacjentów wydawali się odgrywać istotną rolę w tym wniosku. Sześćdziesiąt cztery spośród 200 pacjentów (32 procent) uznano za kompetentnych (to znaczy potrafiących ocenić sytuację i podjąć odpowiednią decyzję). Read more „Śmierć wspomagana przez lekarza w praktyce psychiatrycznej w Holandii cd”

Ostre zapalenie trzustki podczas pierwotnej infekcji HIV-1

Najczęstszym objawem klinicznym pierwotnego zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności typu (HIV-1) jest choroba mononukleozopodobna.1 Inne objawy kliniczne obejmują zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii, 2 kryptosporydiozę, 3 opryszczkowe zapalenie przełyku, 4 i gorączkę krwotoczną.5 opisać dwóch pacjentów, u których objawowe pierwotne zakażenie HIV-1 było związane z ostrym zapaleniem trzustki.
Tabela 1. Tabela 1. Dane laboratoryjne otrzymane przy wystąpieniu ostrego zapalenia trzustki u dwóch pacjentów z pierwotną infekcją HIV-1. 52-letni heteroseksualny mężczyzna z partnerem HIV-1-dodatnim wykazywał gorączkę (38,5 ° C), silny ból brzucha, wymioty oraz limfadenopatię szyjną i pachową. Read more „Ostre zapalenie trzustki podczas pierwotnej infekcji HIV-1”

Zydowudyna, Didanozyna lub Oba jako początkowe leczenie objawowych dzieci zakażonych wirusem HIV

Chociaż leczenie zydowudyną znacząco zmniejsza prawdopodobieństwo przeniesienia zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) z matki na niemowlę, zakażenie okołoporodowe nadal stanowi większość nowych przypadków zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS) u dzieci.2. Zydowudyna była zalecana w leczeniu tych dzieci, ale nie przeprowadzono kontrolowanych badań w celu porównania jej z innymi lekami przeciwretrowirusowymi lub terapiami skojarzonymi u dzieci. Ostatnie badania na dorosłych sugerują, że kombinowane schematy leczenia przeciwretrowirusowego, szczególnie takie, w tym inhibitory proteazy, mogą przedłużyć okres braku postępu HIV, 4 ale porównywalne badania nie zostały przeprowadzone u dzieci. W tym badaniu porównywano monoterapię zydowudyną lub didanozyną z terapią skojarzoną z oboma lekami. Wcześniej niekontrolowane badania kliniczne z udziałem dzieci oceniały skuteczność przeciwretrowirusową na podstawie ocen klinicznych. Read more „Zydowudyna, Didanozyna lub Oba jako początkowe leczenie objawowych dzieci zakażonych wirusem HIV”

Położna przez proces umierania: historie o uzdrowieniu i trudnych wyborach pod koniec życia cd

Jedno źródło trudności wiąże się z wątłą linią między dążeniem do złagodzenia cierpienia, ale nie mającą na celu spowodowania śmierci, jak wymaga zasada podwójnego skutku; widzimy, jak napięte jest to rozróżnienie w praktyce. Dyskomfort dla lekarza wynika również z konieczności rozpoznania, że pacjent umiera i że nie można dłużej zapobiegać śmierci, z wyjątkiem przedłużania procesu umierania, sytuacji, którą niektórzy lekarze interpretują jako własną porażkę lub niepowodzenie ich rzemiosła. Trudność potęguje nieadekwatne szkolenie medyczne z zakresu farmakologii związanej z udzielaniem pomocy przy umieraniu oraz brak profesjonalnego przygotowania do objęcia tej roli. W niektórych przypadkach trudność polega na tym, że zmuszono nas do udzielenia pomocy poza zasięgiem prawa, w tajemnicy domów lub w szczególnie bliskich relacjach lekarz-pacjent. Ryzyko prawne sprawia, że pomoc w umieraniu staje się niewygodna dla lekarzy, nawet jeśli proces ten jest pozornie legalny, tak jak w przypadku stosowania zwiększających się dawek morfiny zgodnie z zasadą podwójnego skutku, ponieważ karą, której jedynym celem jest złagodzenie cierpienia, jest tak trudne do utrzymania. Read more „Położna przez proces umierania: historie o uzdrowieniu i trudnych wyborach pod koniec życia cd”

Zmniejszony transporter glukozy w komórkach beta u nowonarodzonych diabetycznych szczurów z cukrzycą.

Poprzednie badania z naszych laboratoriów sugerowały defekt w transporcie glukozy w wysepkach izolowanych od szczurów BB w pierwszym dniu jawnej cukrzycy. Aby oznaczyć ilościowo przez immunobarwienie transportera glukozy komórek beta (GLUT-2) przed wystąpieniem cukrzycy autoimmunologicznej i na jej początku, wykorzystaliśmy przeciwciało do jego oktapeptydu o COOH. W pierwszym dniu jawnej cukrzycy, zdefiniowanym jako dzień, w którym dzienny poziom glukozy we krwi osiągnął 200 mg / dl, stosunek gęstości objętościowej komórek GLUT-2-dodatnich do insulin-dodatnich komórek beta wynosił tylko 0,48 +/- 0,06, w porównaniu do 0,91 +/- 0,02 w dobranej pod względem wieku bez cukrzycy kontroli oporności na cukrzycę (p mniej niż 0,001). U dobranych wiekiem, bez cukrzycy, szczurów podatnych na cukrzycę, z których większość miałaby cukrzycę, stosunek ten wynosił 0,85 +/- 0,02, również mniej niż w grupie kontrolnej (P mniej niż 0,05). Znakowanie GLUT-2 białkiem A w komórkach beta szczurów z cukrzycą na dzień ujawniło 2,17 +/- 0,16 cząsteczek złota na mikrometrową długość błony plazmatycznej w porównaniu z 3,91 +/- 0,14 w grupie kontrolnej (P mniej niż 0,001) i 2,87 +/- 0,24 u szczurów bez cukrzycy (P poniżej 0,02). Read more „Zmniejszony transporter glukozy w komórkach beta u nowonarodzonych diabetycznych szczurów z cukrzycą.”

RNA fingerprinting syncytialnego wirusa oddechowego z wykorzystaniem ochrony przed rybonukleazą. Zastosowanie do epidemiologii molekularnej.

Zastosowaliśmy technikę ochrony rybonukleazowej w celu zdefiniowania zmienności genomowej wśród krążących izolatów wirusa syncytialnego oddechowego podgrupy A (RS). RNA wyekstrahowane z komórek HEp-2 zakażonych szczepami, które mają być analizowane, hybrydyzowano z sondą RNA wyznakowaną 32P, odpowiadającą glikoproteinie G wirusa RS (szczep A2). Obszary niehomologiczne wykrywano przez cięcie rybonukleazą A. Stosując tę technikę, można wyróżnić wiele różnych wzorów cięcia RNA spośród wirusowych izolatów odzyskanych od niemowląt przebywających w tym samym obszarze metropolitalnym i zakażonych podczas tego samego sezonu epidemicznego. Epidemiologicznie powiązane izolaty (od bliźniaków współzakładanych, od niemowląt zakażonych podczas wybuchu szpitalnego w rozszerzonym ośrodku opieki oraz od zinstytucjonalizowanych dorosłych zakażonych podczas epidemii) dawały identyczne wzory. Read more „RNA fingerprinting syncytialnego wirusa oddechowego z wykorzystaniem ochrony przed rybonukleazą. Zastosowanie do epidemiologii molekularnej.”

Klonowanie i ekspresja mutacji wykazujących wewnątrzgenową komplementację w mutacji 10-metylomalonowej.

Mutacja mut0 prowadząca do niedoboru apoenzymu metylmalonylo-CoA (MCM) i kwaśności metylmaloniowej charakteryzuje się niewykrywalną aktywnością enzymatyczną w ekstraktach komórkowych i niską inkorporacją propionianu do hodowanych komórek, która nie jest stymulowana hydroksykobalaminą. Mut0 linii komórkowej fibroblastów (WG1681) z afro-amerykańskiego samca niemowlęcia uzupełnia inną linię komórek mut0 (WG 1130). Klonowanie i sekwencjonowanie cDNA z WG 1681 wykazało złożoną heterozygotyczność dla dwóch nowych zmian w wysoce konserwatywnych miejscach: G623R i G703R. Ponadto znaleziono dwa poprzednio opisane homozygotyczne polimorfizmy, H532R i V671I. Hybrydyzacja swoistych dla allelu oligonukleotydów do amplifikowanych przez PCR egzonów z probandu i członków rodziny zidentyfikowała klinicznie prawidłową matkę, pół-siostrę i przyrodniego brata jako nośniki zmiany G703R w cis z obydwoma polimorfizmami. Read more „Klonowanie i ekspresja mutacji wykazujących wewnątrzgenową komplementację w mutacji 10-metylomalonowej.”

Badanie interakcji ludzkiej krwi pępowinowej i dorosłych limfocytów z wytwarzaniem immunoglobulin in vitro.

Noworodki nie są w stanie wyprodukować prawidłowych ilości immunoglobulin pomimo obecności krążących limfocytów z powierzchnią immunoglobiny (Ig). Badanie to zostało zaprojektowane w celu zbadania komórkowej podstawy takiej upośledzonej syntezy Ig u noworodka. Zastosowano test in vitro dla syntezy IgG i IgM, który mierzył Ig obecne w supernatantach szkarłatnego stymulowanego mitogenem krwi pępowinowej i / lub dorosłych obwodowych jednojądrzastych komórek (MNC). Wyniki były następujące: (a) dodanie MNC z krwi pępowinowej do dorosłego MNC tłumiło zarówno normalną produkcję IgG, jak i IgM; (b) dodanie zawiesiny komórek pochodzących z grasicy dorosłej (T) do komórek pochodzących z szpiku kostnego (B) nie zwiększyło produkcji Ig; (c) dodanie komórek T w postaci pępowiny do dojrzałych limfocytów B nie zwiększyło normalnej produkcji Ig, ale znacząco obniżyło syntezę IgM i IgG; i (d) napromieniowanie komórek T w rdzeniu za pomocą 2000 rad usunięto efekt tłumienia komórek T w postaci pępowiny na dorosłym MNC. Podobne odwrócenie efektu supresyjnego wywieranego przez MNC w postaci kordu obserwowano również w obecności 10 mikroM hydrokortyzonu. Read more „Badanie interakcji ludzkiej krwi pępowinowej i dorosłych limfocytów z wytwarzaniem immunoglobulin in vitro.”